Tips & Trucs – Blog

Glutenvrij & Onzekerheid

Het coronavirus heeft de wereld in zijn macht. Want voor de risicogroep is het sowieso een gevaarlijk virus. En als je niet goed om je hygiëne let, besmet je zo een ander ermee, met alle gevolgen van dien. Het sociale leven vertraagd. Evenementen worden afgezegd. Wellicht zit je thuis, omdat je nu niet mag werken. Of ben je ondernemer en zie je in een rap tempo je opdrachten verminderen. Kinderen krijgen nu thuis onderwijs, dus heb je een nieuwe rol erbij: juf of meester van je eigen kind (en daar ben je wellicht niet voor opgeleid). In de supermarkt vind je lege schappen; wat moet je nou weer eten vandaag (juist nu wil je ècht gezond eten). Tja… corona zorgt voor veel onzekerheid.

Wat gebeurd er als je als coeliakiepatiënt het coronavirus krijgt?

Één voordeel: het brood in de schappen mag dan wel hard gaan; het glutenvrije brood is (nu nog?) vaak wel op voorraad. Maar ja, je eet glutenvrij omdat je misschien coeliakie hebt. Wat gebeurd er dan als je het coronavirus krijgt? De glutenvrije diëtist, Lisanne Bosch, vertelt op haar facebookpagina duidelijk hoe het zit met de risico’s voor coeliakiepatiënten. Dat filmpje vind je hier.

Momenteel wordt er veel onderzoek gedaan, maar omdat het zó nieuw is, laten resultaten nog even op zich wachten. En ondertussen verspreiden er zich al veel berichten over wat je wel en niet moet doen, wat je wel en niet moet eten. Het ene bericht is echt en het ander is nep. Maar wat is wat?!

Stress verlaagd je weerstand

Kortom veel onzekerheid… En hoe ga je hier mee om? Vecht je er bijvoorbeeld tegen? Wellicht probeer je er heel hard niet aan te denken en door te gaan met je taken van de dag. Of installeer je jezelf voor de tv en laat je je afleiden door films en series (en chips…). En wat doet dat voor je? Voelt dit oké voor je? Of wordt je er alleen maar meer moe van. Misschien verhoogd het zelfs je stresslevels. En dat is het laatste wat je wilt in deze situatie, aangezien stress je weerstand verlaagd!

Er niet aan denken lijkt dus ook geen optie. Waarom eigenlijk? Laat ik je een andere vraag stellen: denk nu eens heel hard NIET aan een roze panda in een groene tutu. En… lukt het? Hoogstwaarschijnlijk niet. Je hersenen kunnen een ontkenning namelijk niet onthouden, dus blijf je onvermijdelijk aan die panda denken. En datzelfde geldt voor die onzekerheid: hoe hard jij ook je best doet niet aan die onzekerheid te denken, hij zal er altijd zijn. En hoe harder je er tegen vecht, hoe vermoeider je wordt.

HOE accepteer je die onzekerheid?

Wat werkt dan wel? Ga eerst eens bij jezelf na hoe die onzekerheid voelt. Voelt het als een baksteen op je maag. Of voelt het als een zwaar gewicht om je schouders. Of als een knoop in je darmen. Of als slappe, bibberende knieën. Ga na wáár in (of op) je lichaam je die onzekerheid voelt. En hoe voelt het: is het zwaar of juist licht, is het hard of voelt het zacht, is glad of juist ruw. Maakt er een beeld bij. Wellicht hoor je ook nog geluiden als je aan dat gevoel denkt. Of ruik je iets. Iedereen neemt gevoelens op zijn eigen manier waar. Neem even een paar minuten de tijd en ontdek hoe jij dat doet.

Heb je gemerkt wat dit met je deed? Door die onzekerheid te objectiveren, nam je er even afstand van. Dat helpt al. Je vocht er ook niet tegen, omdat je het er even liet zijn. Dat scheelt weer een hoop energie! (Die kan je gelijk nuttiger inzetten.) Om het accepteren van de onzekerheid nog meer te helpen, kan je dat beeld/ gevoel die je hebt van de onzekerheid nu meer ruimte gaan geven. Ga weer even terug naar die ruwe baksteen op je maag, die ook nog eens een partij herrie maakt waar je u tegen zegt. (Zo ziet het er in ieder geval bij mij uit; jij neemt de onzekerheid waarschijnlijk anders waar.) Bedenk nu dat je letterlijk meer ruimte gaat maken voor dat gevoel. Maak de ruimte er om heen groter en groter. Maak jezelf als het ware groter, blaas jezelf op als een ballon. Het heeft nu ècht de ruimte. Adem door dat gevoel van die onzekerheid heen. Laat de lucht door en om dat gevoel heen stromen. Blijf dat ademen en ruimte geven even een paar tellen volhouden.

En hoe is het nu? Dit is acceptatie. Het gevoel erkennen en ruimte geven. Merk maar op wat het met je doet. Het is geen quick fix, want die onzekerheid is er nog steeds. En terecht, want we weten helemaal niet wat de toekomst gaat brengen! Maar zolang je jouw onzekerheid ècht erkent en het ruimte geeft, hoef je er ook niet tegen te vechten. En dat scheelt heel veel energie.

Buiten je comfortzone

Dit is iets wat oefening nodig heeft. Ook bij mij ging het de eerste keren nog niet zo makkelijk. Maar oefening baart kunst. En wellicht is dit heel erg buiten je comfortzone. Weet dat we nu allemaal flink buiten onze comfortzone leven en dat er daar ook weer nieuwe deuren open zullen gaan.

Voor iedereen veel sterkte in deze bijzondere tijd.



Glutenvrij & Keulen

Afgelopen weekend heb ik samen met mijn man ‘per ongeluk’ carnaval gevierd in Keulen. Hoezo ‘per ongeluk’? Enkele weken geleden hadden we het hotel in Keulen geboekt, met het idee er een ontspannen en romantisch weekendje voor alleen ons twee van te maken. Keulen staat bekend om de vele mooie musea. Dus daar gingen we voor. Tot een paar dagen voor vertrek iemand zei “Goh, ga je gezellig carnaval vieren?” Uhhh, dat was niet de bedoeling… Blijkt dat net dit weekend in Keulen uitgebreid carnaval wordt gevierd én dat dat ook nog eens één van de grootste carnavalsfeesten van Europa is… En oh ja… alle musea zijn dan ook een aantal dagen dicht. Change of plans dus en wij ook een carnavalsoutfit uitgezocht. Kein problem! Maar ik had wel een beetje glutenvrije zorgen: waren de adresjes waar ik heen wilde wel open?

Het bleek een weekend met veel humor te worden. Wat hebben wij genoten! Iedereen (alle leeftijden, rangen, standen; ja iedereen) is de hele dag verkleed. Dus boodschappen doen, shoppen (de grote winkels waren op zaterdag gelukkig wel open) en uit eten gaan deed je gewoon in je carnavalsoutfit. Altijd gezellig om naast Pino in de rij bij de kassa te staan! De sfeer is enorm gezellig! Ook als je geen echte carnaval-‘vierder’ bent (zoals wij), is dit echt een aanrader om een keer mee te maken.

En nog interessanter; Keulen blijkt ook een glutenvrije aanrader! Ik ben van te voren gaan googelen op ervaringen van anderen. En ik heb in Google Maps de glutenvrije hotspots aangezet; heel handig! Ik vond al snel ‘Gesund & Süß’; een kleine brasserie/ bakkerij met alleen maar glutenvrij, lactosevrij en suikervrij gebak. Én het was op zaterdag open met carnaval. Daar heb ik heerlijk genoten van een karamel-zeezout cheesecake. Voor de lunch heb ik een stukje quiche meegenomen. Allemaal om m’n vingers bij op te eten. Zodoende heb ik de glutenvrije noodvoorraad in m’n tas niet nodig gehad.

Overigens begon de dag al goed met een heerlijk ontbijt. We verbleven in het Hyatt Regency met schitterend uitzicht op de Dom. Een lux hotel, voorzien van alle gemakken: mooie kamers, zwembad, sauna én een chef-kok bij het ontbijt. Glutenvrij brood staat op één van de ontbijttafels en wel degene waar je geen andere glutenbevattende producten vindt. Ook het beleg, noten, zaden, fruit en zuivel (gewone zuivel, maar ook lactosevrij of soja) staan ver weg van het gewone brood. Daar hebben ze goed over na gedacht. Én er staat dus een chef-kok die bijvoorbeeld een smakelijk vers omelet voor je maakt. Wat was dat genieten!

’s Avonds hebben we veilig voor Vapiano gekozen. Daar had ik al eerder een goede ervaring mee. Er zitten in Keulen alleen al 5 vestigingen. Buik gevuld met een lekkere verse glutenvrije pizza Hawaï (netjes bereid in een aparte ruimte). Dit keer stond er een Romeinse keizer naast me in de rij.

Overigens heb je in de supermarkten ook genoeg keuze. Vooral de grotere ReWe’s hebben een leuk assortiment. Leuk om eens een ander merk uit te proberen, dan die we in Nederland hebben.

Kortom: weet je nog niet waar je met je volgende stedentrip naar toe wilt? Overweeg Keulen! Gezellige mensen en goede sfeer (ik hoor van meerdere dat dat ook buiten de carnavalsperiode is) én bovenal glutenvrij goed te doen! Wij gaan volgend jaar weer terug om toch die musea een keer te bezoeken. Maar stiekem ook om weer een lekkere glutenvrije karamel-zeezout cheesecake te halen.

Ben jij ook weleens in Keulen geweest? Hoe was jouw glutenvrije ervaring? Let me know!

Glutenvrij & Emotie Eten

Je komt thuis na een lange dag. Je hebt je helemaal uit de naad gewerkt. Je bent bekaf. Maar je moet nog boodschappen doen en de kids van de opvang ophalen. En daarna natuurlijk nog koken, de kleine naar bed brengen, huiswerk overhoren van de oudste en oh ja, je moet de was nog opvouwen. Pfffff….. Eigenlijk wil je gewoon even op je kont zitten en even niets doen. Maar omdat je nog zoveel moet doen, gaat dat niet.

“Ik mag toch ook wel genieten van een dropje?!”

Dus je zet met een zucht gefrustreerd je spullen neer, pakt de boodschappentas alvast en maakt even snel een boodschappenlijstje. En terwijl je in jouw eigen kast met glutenvrije producten kijkt of je nog iets nodig hebt, pak je een handje van die heerlijke glutenvrije dropjes. En zodra je klaar bent met je lijstje, loop je weer terug naar de kast voor nog een handje. Je voelt je even ontspannen, want “ik mag toch ook wel genieten van een dropje” zeg je tegen jezelf. Voordat je de deur uitgaat pak je nog een flink handje dropjes en in de winkel neem je maar weer een nieuwe zak mee, want de dropjes zijn nu bijna op.

Herkenbaar? Voor mij wel. En velen met mij.

Ja , heel even geeft dat ene handje een gevoel van ontspanning, maar bij de derde voel je toch een schuldgevoel. Je voelt je stom, omdat je blijkbaar drop nodig hebt om te ontspannen. Dat is althans wat je jezelf onbewust wijs maakt.

Stel jezelf eerst de juiste vragen

Stel jij jezelf op die moeilijke momenten wel eens de volgende 2 vragen:

  1. Wat voel en ervaar ik nu?
  2. Waar heb ik nu écht behoefte aan? (en nee, dan bedoel ik natuurlijk niet drop)

Geen leuke vragen. I know! Maar wel heel waardevol. Want op het moment dat ik deze vragen beantwoord, erken in mijn gevoel van frustratie en vermoeidheid. Ik geef aan mezelf toe dat ik eigenlijk gewoon even wil zitten en niets doen. Dat er, al is het maar voor een paar minuten, niets en niemand aan me trekt.

Ik ben Supergirl niet

Door deze vragen te beantwoorden, voordat je toegeeft aan het emotie eten, erken en accepteer je je gevoel. Die frustratie en vermoeidheid mogen er zijn. Het is LOGISCH dat ze er zijn! Ik ben namelijk niet Supergirl die eindeloze energie heeft. Ik moet mijn batterij ook vaak op de dag even opladen. Want mijn dag houd niet op als mijn werkdag is geëindigd. En door dat inzicht merk je dat het emotie eten veel minder een ding is. En dat voelt goed!

Hoe pak ik nu zo’n gefrustreerd en vermoeid moment aan? Mindfulness. Nee, ik ga niet zitten mediteren, maar ik breng mijn aandacht gewoon bij het hier en nu: ik ga even 3 minuten zitten en let op mijn ademhaling (die ik weer omlaag breng naar mijn buik), ik voel hoe mijn lichaam rust op de bank en ik luister naar de geluiden om me heen; het ruizen van de wind, de auto’s in de verte en de vogels in de wijk. Meer niet!

Weer verder met nieuwe energie

En vervolgens maak ik met nieuwe energie een boodschappenlijstje en pik 1 dropje uit de kast voordat ik weer verder ga.

Ga jij het ook proberen met bovenstaande vragen? Laat me weten hoe het lukt in de comments hieronder.

Kom je er niet uit? Dan help ik je graag op weg: info@compleat-coaching.nl

Gastblogs van Compleat Coaching

Naast coaching, workshops en lezingen geven en meewerken aan diverse evenementen schrijft Compleat Coaching ook geregeld gastblogs. De thema’s zijn voornamelijk gericht op het omgaan met (buik)klachten en/ of coeliakie in diverse situatie.

Glutenvrij en pijn:  hoe ga je om met pijn of klachten?

Glutenvrij afvallen: 5 tips om het ècht vol te houden

Kerststress: Coeliakie accepteren, Hoe dan?

PDS en Stress: 5 waardevolle tips voor een ontspannen etentje bij anderen thuis

Binnenkort zijn hier echter eigen blogs van Compleat Coaching te lezen. I’ll keep you posted!