Glutenvrij & Reflexen

“Het zat al in m’n mond voordat ik het door had!”

Ken je dat? Dat koekje had je al op en achteraf dacht je “was dit nou wel verstandig”… Alsof het automatisch ging en je er geen invloed op had. Als een reflex. Net zo’n reflex als je ogen dicht knijpen bij fel zonlicht.

En weet je; het ís ook een reflex. Dat koekje bij de thee is door de jaren heen waarschijnlijk zo’n gewoonte geworden. Je doet het minstens 4 keer per week, rond hetzelfde tijdstip. Het geeft je een gevoel van gezelligheid en geborgenheid. Want vroeger stond je moeder rond datzelfde tijdstip ook voor je klaar met een kopje thee en een koekje, wanneer jij vermoeid van school af kwam.

Oeps! Foutje, bedankt!

Ik was vroeger gek op borrelnootjes. Elke vrijdagavond stonden ze bij de film op tafel. Toen ik glutenvrij moest gaan eten, mocht ik natuurlijk geen borrelnootjes meer. Natuurlijk wist ik dat wel, maar toch trapte ik er op een vrijdagavond in. Voordat ik het door had ,graaide ik tijdens de film met m’n hand in het schaaltje en deed een paar borrelnootjes in m’n mond. En terwijl ik het doorslik denk ik “oeps, die zijn niet glutenvrij!”. Paar uur later lag ik op bed te ‘genieten’ van flinke buikpijn. Nou dat doe ik dus niet nog een keer!

Het reflex deleten?

Een reflex kan je niet afleren. Een reflex is al zo vaak herhaald of is door bijvoorbeeld een trauma zo snel aangemaakt, dat er een stevig pad in je brein is aangelegd. Noem het een olifanten-pad. Een pad in het brein dat al helemaal is ingesleten. Flinke spoorvorming, dus je gaat makkelijk mee in dat pad. Je hoeft er letterlijk niet meer over na te denken. ..Martin Appelo beschrijft dit heel mooi in zijn boek ‘Het gelaagde brein’.

Een reflex kan je dus niet zomaar deleten. Dat pad is nou eenmaal al gevormd. Wat wel helpt is er een nóg sterker reflex tegenover zetten. Het tweede brein, het limbisch systeem, leert op basis van beloning en straf. De borrelnootjes hadden mij in één klap flink gestraft dus het nieuwe reflex ‘pinda’s ipv borrelnootjes bij de film’ was snel gevormd. Maar niet elk nieuw gedrag wordt zo snel een reflex. Sterker nog; bij bijna elke nieuw gedrag moet je eerst een flinke tijd bewust nadenken, voordat het een reflex wordt.

Tijd & Waarde

Dus geef jezelf die tijd. Je zal geregeld merken dat (zeker in situaties van stress) je nog wel eens in het oude gedrag stapt. Logisch, want dat pad is al helemaal ingesleten. En zonder nadenken wordt je door de spoorvorming is dat pas getrokken. Belangrijk is dat je weet waar het nieuwe gedrag voor dient. Waarom is het belangrijk dat je dat koekje ’s middags niet meer bij de thee neemt. En dat moet belangrijker voor je zijn, dan het oude reflex. Als het in lijn staat met jouw eigen belangrijke waarden, zoals bijvoorbeeld gezond leven, dan ga je merken dat je steeds vaker het nieuwe gedrag kan volgen. En vanzelf vormt er dan een nieuw pad, een nieuw reflex.

Van welke reflexen heb of had jij last? En hoe heb jij nieuwe reflexen aangeleerd? Laten we elkaar inspireren!

Please follow and like us:

GLUTENVRIJ & HET ONBEKENDE

Want ja, als jij je diagnose coeliakie krijgt, zie je alleen het onbekende. Of liever gezegd: je bent blij dat er een verklaring is voor je klachten, maar dan… Het grote onbekende, wat nu? Het voelt als duisternis, je ziet geen hand voor ogen.

Het is #coeliakiemaand en een mooi gelegenheid om stil te staan bij wat coeliakie met je doet. Er wordt gelukkig heel veel gedeeld over het glutenvrije dieet, nieuwe producten, lekkere en gezonde recepten. Daarvoor kun je bijvoorbeeld terecht bij de Glutenvrijedietist.nl, bij www.ikbenglutenvrij.nl, natuurlijk de Nederlandse Coeliakie Vereniging én nog veel meer.
Maar wat doet het met JOU, met jou als MENS?

Met open armen ontvangen?!

Na je diagnose word je naar een diëtist gestuurd om het glutenvrije dieet onder de knie te krijgen. En er wordt vaak vanuit gegaan dat dat voldoende is. Maar wat als je nou niet (voldoende) opknapt van het dieet, wat als je omgeving er weinig rekening mee houd, wat als jij het niet kan accepteren? Wat als je het niet met open armen kan ontvangen?

Na verloop van tijd komt er echt wel wat helderheid in die duisternis, in het onbekende. Bij de één sneller dan de ander. Maar dat je wel eens last heb van het dieet of van het feit dat je coeliakie hebt, dat is heel normaal. Na ruim 20 jaar ervaring met dit dieet, heb ik ook nog steeds zo mijn off-dagen. Believe me!

Wat als je vastloopt

Maar stel dat je vastloopt, praat dan eens met een mede-coeliaak. Begrip van iemand die in hetzelfde schuitje zit, helpt echt. Je ERVAART dat je er niet alleen voor staat (en dat is wat anders dan het alleen weten). En kan je wat meer hulp gebruiken, dan sta ik als mede-coeliaak en als de coeliakie coach voor je klaar.

De Coeliakie Coach

Wil je weten wat de coeliakie coach voor jou kan betekenen, dan kunnen we altijd een vrijblijvende intake inplannen. Online of in het echie op gepaste afstand. Meer info vind je in de bio.
En voor nu: fijne #coeliakiemaand!

Please follow and like us:

Glutenvrij & Onzekerheid

Het coronavirus heeft de wereld in zijn macht. Want voor de risicogroep is het sowieso een gevaarlijk virus. En als je niet goed om je hygiëne let, besmet je zo een ander ermee, met alle gevolgen van dien. Het sociale leven vertraagt. Evenementen worden afgezegd. Wellicht zit je thuis, omdat je nu niet mag werken. Of ben je ondernemer en zie je in een rap tempo je opdrachten verminderen. Kinderen krijgen nu thuis onderwijs, dus heb je een nieuwe rol erbij: juf of meester van je eigen kind (en daar ben je wellicht niet voor opgeleid). In de supermarkt vind je lege schappen; wat moet je nou weer eten vandaag (juist nu wil je ècht gezond eten). Tja… corona zorgt voor veel onzekerheid.

Wat gebeurt er als je als coeliakiepatiënt het coronavirus krijgt?

Één voordeel: het brood in de schappen mag dan wel hard gaan; het glutenvrije brood is (nu nog?) vaak wel op voorraad. Maar ja, je eet glutenvrij omdat je misschien coeliakie hebt. Wat gebeurt er dan als je het coronavirus krijgt? De glutenvrije diëtist, Lisanne Bosch, vertelt op haar facebookpagina duidelijk hoe het zit met de risico’s voor coeliakiepatiënten. Dat filmpje vind je hier.

Momenteel wordt er veel onderzoek gedaan, maar omdat het zó nieuw is, laten resultaten nog even op zich wachten. En ondertussen verspreiden er zich al veel berichten over wat je wel en niet moet doen, wat je wel en niet moet eten. Het ene bericht is echt en het ander is nep. Maar wat is wat?!

Stress verlaagt je weerstand

Kortom veel onzekerheid… En hoe ga je hier mee om? Vecht je er bijvoorbeeld tegen? Wellicht probeer je er heel hard niet aan te denken en door te gaan met je taken van de dag. Of installeer je jezelf voor de tv en laat je je afleiden door films en series (en chips…). En wat doet dat voor je? Voelt dit oké voor je? Of word je er alleen maar meer moe van. Misschien verhoogt het zelfs je stresslevels. En dat is het laatste wat je wilt in deze situatie, aangezien stress je weerstand verlaagt!

Er niet aan denken lijkt dus ook geen optie. Waarom eigenlijk? Laat ik je een andere vraag stellen: denk nu eens heel hard NIET aan een roze panda in een groene tutu. En… lukt het? Hoogstwaarschijnlijk niet. Je hersenen kunnen een ontkenning namelijk niet onthouden, dus blijf je onvermijdelijk aan die panda denken. En datzelfde geldt voor die onzekerheid: hoe hard jij ook je best doet niet aan die onzekerheid te denken, hij zal er altijd zijn. En hoe harder je er tegen vecht, hoe vermoeider je wordt.

HOE accepteer je die onzekerheid?

Wat werkt dan wel? Ga eerst eens bij jezelf na hoe die onzekerheid voelt. Voelt het als een baksteen op je maag. Of voelt het als een zwaar gewicht om je schouders. Of als een knoop in je darmen. Of als slappe, bibberende knieën. Ga na wáár in (of op) je lichaam je die onzekerheid voelt. En hoe voelt het: is het zwaar of juist licht, is het hard of voelt het zacht, is het glad of juist ruw. Maak er een beeld bij. Wellicht hoor je ook nog geluiden als je aan dat gevoel denkt. Of ruik je iets. Iedereen neemt gevoelens op zijn eigen manier waar. Neem even een paar minuten de tijd en ontdek hoe jij dat doet.

Heb je gemerkt wat dit met je deed? Door die onzekerheid te objectiveren, nam je er even afstand van. Dat helpt al. Je vocht er ook niet tegen, omdat je het er even liet zijn. Dat scheelt weer een hoop energie! (Die kan je gelijk nuttiger inzetten.) Om het accepteren van de onzekerheid nog meer te helpen, kan je dat beeld/ gevoel die je hebt van de onzekerheid nu meer ruimte gaan geven. Ga weer even terug naar die ruwe baksteen op je maag, die ook nog eens een partij herrie maakt waar je u tegen zegt. (Zo ziet het er in ieder geval bij mij uit; jij neemt de onzekerheid waarschijnlijk anders waar.) Bedenk nu dat je letterlijk meer ruimte gaat maken voor dat gevoel. Maak de ruimte er om heen groter en groter. Maak jezelf als het ware groter, blaas jezelf op als een ballon. Het heeft nu ècht de ruimte. Adem door dat gevoel van die onzekerheid heen. Laat de lucht door en om dat gevoel heen stromen. Blijf dat ademen en ruimte geven even een paar tellen volhouden.

En hoe is het nu? Dit is acceptatie. Het gevoel erkennen en ruimte geven. Merk maar op wat het met je doet. Het is geen quick fix, want die onzekerheid is er nog steeds. En terecht, want we weten helemaal niet wat de toekomst gaat brengen! Maar zolang je jouw onzekerheid ècht erkent en het ruimte geeft, hoef je er ook niet tegen te vechten. En dat scheelt heel veel energie.

Buiten je comfortzone

Dit is iets wat oefening nodig heeft. Ook bij mij ging het de eerste keren nog niet zo makkelijk. Maar oefening baart kunst. En wellicht is dit heel erg buiten je comfortzone. Weet dat we nu allemaal flink buiten onze comfortzone leven en dat er daar ook weer nieuwe deuren open zullen gaan.

Voor iedereen veel sterkte in deze bijzondere tijd.

Please follow and like us:

Glutenvrij & Keulen

Afgelopen weekend heb ik samen met mijn man ‘per ongeluk’ carnaval gevierd in Keulen. Hoezo ‘per ongeluk’? Enkele weken geleden hadden we het hotel in Keulen geboekt, met het idee er een ontspannen en romantisch weekendje voor alleen ons twee van te maken. Keulen staat bekend om de vele mooie musea. Dus daar gingen we voor. Tot een paar dagen voor vertrek iemand zei “Goh, ga je gezellig carnaval vieren?” Uhhh, dat was niet de bedoeling… Blijkt dat net dit weekend in Keulen uitgebreid carnaval wordt gevierd én dat dat ook nog eens één van de grootste carnavalsfeesten van Europa is… En oh ja… alle musea zijn dan ook een aantal dagen dicht. Change of plans dus en wij ook een carnavalsoutfit uitgezocht. Kein problem! Maar ik had wel een beetje glutenvrije zorgen: waren de adresjes waar ik heen wilde wel open?

Het bleek een weekend met veel humor te worden. Wat hebben wij genoten! Iedereen (alle leeftijden, rangen, standen; ja iedereen) is de hele dag verkleed. Dus boodschappen doen, shoppen (de grote winkels waren op zaterdag gelukkig wel open) en uit eten gaan deed je gewoon in je carnavalsoutfit. Altijd gezellig om naast Pino in de rij bij de kassa te staan! De sfeer is enorm gezellig! Ook als je geen echte carnaval-‘vierder’ bent (zoals wij), is dit echt een aanrader om een keer mee te maken.

En nog interessanter; Keulen blijkt ook een glutenvrije aanrader! Ik ben van te voren gaan googelen op ervaringen van anderen. En ik heb in Google Maps de glutenvrije hotspots aangezet; heel handig! Ik vond al snel ‘Gesund & Süß’; een kleine brasserie/ bakkerij met alleen maar glutenvrij, lactosevrij en suikervrij gebak. Én het was op zaterdag open met carnaval. Daar heb ik heerlijk genoten van een karamel-zeezout cheesecake. Voor de lunch heb ik een stukje quiche meegenomen. Allemaal om m’n vingers bij op te eten. Zodoende heb ik de glutenvrije noodvoorraad in m’n tas niet nodig gehad.

Overigens begon de dag al goed met een heerlijk ontbijt. We verbleven in het Hyatt Regency met schitterend uitzicht op de Dom. Een lux hotel, voorzien van alle gemakken: mooie kamers, zwembad, sauna én een chef-kok bij het ontbijt. Glutenvrij brood staat op één van de ontbijttafels en wel degene waar je geen andere glutenbevattende producten vindt. Ook het beleg, noten, zaden, fruit en zuivel (gewone zuivel, maar ook lactosevrij of soja) staan ver weg van het gewone brood. Daar hebben ze goed over na gedacht. Én er staat dus een chef-kok die bijvoorbeeld een smakelijk vers omelet voor je maakt. Wat was dat genieten!

’s Avonds hebben we veilig voor Vapiano gekozen. Daar had ik al eerder een goede ervaring mee. Er zitten in Keulen alleen al 5 vestigingen. Buik gevuld met een lekkere verse glutenvrije pizza Hawaï (netjes bereid in een aparte ruimte). Dit keer stond er een Romeinse keizer naast me in de rij.

Overigens heb je in de supermarkten ook genoeg keuze. Vooral de grotere ReWe’s hebben een leuk assortiment. Leuk om eens een ander merk uit te proberen, dan die we in Nederland hebben.

Kortom: weet je nog niet waar je met je volgende stedentrip naar toe wilt? Overweeg Keulen! Gezellige mensen en goede sfeer (ik hoor van meerdere dat dat ook buiten de carnavalsperiode is) én bovenal glutenvrij goed te doen! Wij gaan volgend jaar weer terug om toch die musea een keer te bezoeken. Maar stiekem ook om weer een lekkere glutenvrije karamel-zeezout cheesecake te halen.

Ben jij ook weleens in Keulen geweest? Hoe was jouw glutenvrije ervaring? Let me know!

Please follow and like us:

Gastblogs van Compleat Coaching

Naast coaching, workshops en lezingen geven en meewerken aan diverse evenementen schrijft Compleat Coaching ook geregeld gastblogs. De thema’s zijn voornamelijk gericht op het omgaan met (buik)klachten en/ of coeliakie in diverse situatie.

Glutenvrij en pijn:  hoe ga je om met pijn of klachten?

Glutenvrij afvallen: 5 tips om het ècht vol te houden

Kerststress: Coeliakie accepteren, Hoe dan?

PDS en Stress: 5 waardevolle tips voor een ontspannen etentje bij anderen thuis

Binnenkort zijn hier echter eigen blogs van Compleat Coaching te lezen. I’ll keep you posted!

Please follow and like us: