Glutenvrij & Reflexen

“Het zat al in m’n mond voordat ik het door had!”

Ken je dat? Dat koekje had je al op en achteraf dacht je “was dit nou wel verstandig”… Alsof het automatisch ging en je er geen invloed op had. Als een reflex. Net zo’n reflex als je ogen dicht knijpen bij fel zonlicht.

En weet je; het ís ook een reflex. Dat koekje bij de thee is door de jaren heen waarschijnlijk zo’n gewoonte geworden. Je doet het minstens 4 keer per week, rond hetzelfde tijdstip. Het geeft je een gevoel van gezelligheid en geborgenheid. Want vroeger stond je moeder rond datzelfde tijdstip ook voor je klaar met een kopje thee en een koekje, wanneer jij vermoeid van school af kwam.

Oeps! Foutje, bedankt!

Ik was vroeger gek op borrelnootjes. Elke vrijdagavond stonden ze bij de film op tafel. Toen ik glutenvrij moest gaan eten, mocht ik natuurlijk geen borrelnootjes meer. Natuurlijk wist ik dat wel, maar toch trapte ik er op een vrijdagavond in. Voordat ik het door had ,graaide ik tijdens de film met m’n hand in het schaaltje en deed een paar borrelnootjes in m’n mond. En terwijl ik het doorslik denk ik “oeps, die zijn niet glutenvrij!”. Paar uur later lag ik op bed te ‘genieten’ van flinke buikpijn. Nou dat doe ik dus niet nog een keer!

Het reflex deleten?

Een reflex kan je niet afleren. Een reflex is al zo vaak herhaald of is door bijvoorbeeld een trauma zo snel aangemaakt, dat er een stevig pad in je brein is aangelegd. Noem het een olifanten-pad. Een pad in het brein dat al helemaal is ingesleten. Flinke spoorvorming, dus je gaat makkelijk mee in dat pad. Je hoeft er letterlijk niet meer over na te denken. ..Martin Appelo beschrijft dit heel mooi in zijn boek ‘Het gelaagde brein’.

Een reflex kan je dus niet zomaar deleten. Dat pad is nou eenmaal al gevormd. Wat wel helpt is er een nóg sterker reflex tegenover zetten. Het tweede brein, het limbisch systeem, leert op basis van beloning en straf. De borrelnootjes hadden mij in één klap flink gestraft dus het nieuwe reflex ‘pinda’s ipv borrelnootjes bij de film’ was snel gevormd. Maar niet elk nieuw gedrag wordt zo snel een reflex. Sterker nog; bij bijna elke nieuw gedrag moet je eerst een flinke tijd bewust nadenken, voordat het een reflex wordt.

Tijd & Waarde

Dus geef jezelf die tijd. Je zal geregeld merken dat (zeker in situaties van stress) je nog wel eens in het oude gedrag stapt. Logisch, want dat pad is al helemaal ingesleten. En zonder nadenken wordt je door de spoorvorming is dat pas getrokken. Belangrijk is dat je weet waar het nieuwe gedrag voor dient. Waarom is het belangrijk dat je dat koekje ’s middags niet meer bij de thee neemt. En dat moet belangrijker voor je zijn, dan het oude reflex. Als het in lijn staat met jouw eigen belangrijke waarden, zoals bijvoorbeeld gezond leven, dan ga je merken dat je steeds vaker het nieuwe gedrag kan volgen. En vanzelf vormt er dan een nieuw pad, een nieuw reflex.

Van welke reflexen heb of had jij last? En hoe heb jij nieuwe reflexen aangeleerd? Laten we elkaar inspireren!

Please follow and like us:

Glutenvrij & Keulen

Afgelopen weekend heb ik samen met mijn man ‘per ongeluk’ carnaval gevierd in Keulen. Hoezo ‘per ongeluk’? Enkele weken geleden hadden we het hotel in Keulen geboekt, met het idee er een ontspannen en romantisch weekendje voor alleen ons twee van te maken. Keulen staat bekend om de vele mooie musea. Dus daar gingen we voor. Tot een paar dagen voor vertrek iemand zei “Goh, ga je gezellig carnaval vieren?” Uhhh, dat was niet de bedoeling… Blijkt dat net dit weekend in Keulen uitgebreid carnaval wordt gevierd én dat dat ook nog eens één van de grootste carnavalsfeesten van Europa is… En oh ja… alle musea zijn dan ook een aantal dagen dicht. Change of plans dus en wij ook een carnavalsoutfit uitgezocht. Kein problem! Maar ik had wel een beetje glutenvrije zorgen: waren de adresjes waar ik heen wilde wel open?

Het bleek een weekend met veel humor te worden. Wat hebben wij genoten! Iedereen (alle leeftijden, rangen, standen; ja iedereen) is de hele dag verkleed. Dus boodschappen doen, shoppen (de grote winkels waren op zaterdag gelukkig wel open) en uit eten gaan deed je gewoon in je carnavalsoutfit. Altijd gezellig om naast Pino in de rij bij de kassa te staan! De sfeer is enorm gezellig! Ook als je geen echte carnaval-‘vierder’ bent (zoals wij), is dit echt een aanrader om een keer mee te maken.

En nog interessanter; Keulen blijkt ook een glutenvrije aanrader! Ik ben van te voren gaan googelen op ervaringen van anderen. En ik heb in Google Maps de glutenvrije hotspots aangezet; heel handig! Ik vond al snel ‘Gesund & Süß’; een kleine brasserie/ bakkerij met alleen maar glutenvrij, lactosevrij en suikervrij gebak. Én het was op zaterdag open met carnaval. Daar heb ik heerlijk genoten van een karamel-zeezout cheesecake. Voor de lunch heb ik een stukje quiche meegenomen. Allemaal om m’n vingers bij op te eten. Zodoende heb ik de glutenvrije noodvoorraad in m’n tas niet nodig gehad.

Overigens begon de dag al goed met een heerlijk ontbijt. We verbleven in het Hyatt Regency met schitterend uitzicht op de Dom. Een lux hotel, voorzien van alle gemakken: mooie kamers, zwembad, sauna én een chef-kok bij het ontbijt. Glutenvrij brood staat op één van de ontbijttafels en wel degene waar je geen andere glutenbevattende producten vindt. Ook het beleg, noten, zaden, fruit en zuivel (gewone zuivel, maar ook lactosevrij of soja) staan ver weg van het gewone brood. Daar hebben ze goed over na gedacht. Én er staat dus een chef-kok die bijvoorbeeld een smakelijk vers omelet voor je maakt. Wat was dat genieten!

’s Avonds hebben we veilig voor Vapiano gekozen. Daar had ik al eerder een goede ervaring mee. Er zitten in Keulen alleen al 5 vestigingen. Buik gevuld met een lekkere verse glutenvrije pizza Hawaï (netjes bereid in een aparte ruimte). Dit keer stond er een Romeinse keizer naast me in de rij.

Overigens heb je in de supermarkten ook genoeg keuze. Vooral de grotere ReWe’s hebben een leuk assortiment. Leuk om eens een ander merk uit te proberen, dan die we in Nederland hebben.

Kortom: weet je nog niet waar je met je volgende stedentrip naar toe wilt? Overweeg Keulen! Gezellige mensen en goede sfeer (ik hoor van meerdere dat dat ook buiten de carnavalsperiode is) én bovenal glutenvrij goed te doen! Wij gaan volgend jaar weer terug om toch die musea een keer te bezoeken. Maar stiekem ook om weer een lekkere glutenvrije karamel-zeezout cheesecake te halen.

Ben jij ook weleens in Keulen geweest? Hoe was jouw glutenvrije ervaring? Let me know!

Please follow and like us:

Glutenvrij & Emotie Eten

Je komt thuis na een lange dag. Je hebt je helemaal uit de naad gewerkt. Je bent bekaf. Maar je moet nog boodschappen doen en de kids van de opvang ophalen. En daarna natuurlijk nog koken, de kleine naar bed brengen, huiswerk overhoren van de oudste en oh ja, je moet de was nog opvouwen. Pfffff….. Eigenlijk wil je gewoon even op je kont zitten en even niets doen. Maar omdat je nog zoveel moet doen, gaat dat niet.

“Ik mag toch ook wel genieten van een dropje?!”

Dus je zet met een zucht gefrustreerd je spullen neer, pakt de boodschappentas alvast en maakt even snel een boodschappenlijstje. En terwijl je in jouw eigen kast met glutenvrije producten kijkt of je nog iets nodig hebt, pak je een handje van die heerlijke glutenvrije dropjes. En zodra je klaar bent met je lijstje, loop je weer terug naar de kast voor nog een handje. Je voelt je even ontspannen, want “ik mag toch ook wel genieten van een dropje” zeg je tegen jezelf. Voordat je de deur uitgaat pak je nog een flink handje dropjes en in de winkel neem je maar weer een nieuwe zak mee, want de dropjes zijn nu bijna op.

Herkenbaar? Voor mij wel. En velen met mij.

Ja , heel even geeft dat ene handje een gevoel van ontspanning, maar bij de derde voel je toch een schuldgevoel. Je voelt je stom, omdat je blijkbaar drop nodig hebt om te ontspannen. Dat is althans wat je jezelf onbewust wijs maakt.

Stel jezelf eerst de juiste vragen

Stel jij jezelf op die moeilijke momenten wel eens de volgende 2 vragen:

  1. Wat voel en ervaar ik nu?
  2. Waar heb ik nu écht behoefte aan? (en nee, dan bedoel ik natuurlijk niet drop)

Geen leuke vragen. I know! Maar wel heel waardevol. Want op het moment dat ik deze vragen beantwoord, erken in mijn gevoel van frustratie en vermoeidheid. Ik geef aan mezelf toe dat ik eigenlijk gewoon even wil zitten en niets doen. Dat er, al is het maar voor een paar minuten, niets en niemand aan me trekt.

Ik ben Supergirl niet

Door deze vragen te beantwoorden, voordat je toegeeft aan het emotie eten, erken en accepteer je je gevoel. Die frustratie en vermoeidheid mogen er zijn. Het is LOGISCH dat ze er zijn! Ik ben namelijk niet Supergirl die eindeloze energie heeft. Ik moet mijn batterij ook vaak op de dag even opladen. Want mijn dag houd niet op als mijn werkdag is geëindigd. En door dat inzicht merk je dat het emotie eten veel minder een ding is. En dat voelt goed!

Hoe pak ik nu zo’n gefrustreerd en vermoeid moment aan? Mindfulness. Nee, ik ga niet zitten mediteren, maar ik breng mijn aandacht gewoon bij het hier en nu: ik ga even 3 minuten zitten en let op mijn ademhaling (die ik weer omlaag breng naar mijn buik), ik voel hoe mijn lichaam rust op de bank en ik luister naar de geluiden om me heen; het ruizen van de wind, de auto’s in de verte en de vogels in de wijk. Meer niet!

Weer verder met nieuwe energie

En vervolgens maak ik met nieuwe energie een boodschappenlijstje en pik 1 dropje uit de kast voordat ik weer verder ga.

Ga jij het ook proberen met bovenstaande vragen? Laat me weten hoe het lukt in de comments hieronder.

Kom je er niet uit? Dan help ik je graag op weg: info@compleat-coaching.nl

Please follow and like us: